My o mediach w edukacji

Porównanie źródeł

2009-04-26T12:36:00.006+02:00

Portale internetowe oferują osobom korzystającym na co dzień z Internetu takie możliwości jak: złożenie i korzystanie z darmowego konta poczty e-mail, dostęp do najnowszych informacji, newsów, daje możliwość komunikowania się poprzez chaty, fora, istnieje możliwość założenia i prowadzenia pod danym portalem bloga, możliwość zrelaksowana się przy rozrywce typu gry, aukcje itp.

Portal w swojej ofercie tematycznej oferuje kategorie z przeróżnych dziedzin gdzie prawie każdy może znaleźć coś dla siebie.

Podłoża ideologicznego przyświecającego portalom nie dopatrzyłyśmy się, jednak są nastawione na komercję a nie na indywidualność i wyjątkowość. Użytkownik weryfikację dostępnych informacji ich jakość na portalu może ocenić poprzez porównanie portali, co jednak nie daje gwarancji wiarygodności oraz dobrej jakości.

Właścicielami są spółki prowadzone przez osoby fizyczne bądź prawne w oparciu o umowę lub statut.
Serwisy dziennikarstwa obywatelskiego

Serwis INTERIA360 tworzony jest pod kierunkiem portalu INTERIA.PL, natomiast serwis ALERT24 portalu GAZETA.PL (serwis AGORY). Właścicielem serwisu WIADOMOŚĆI24.PL jest POLSKAPRESSE spółka z o.o. Jedynie właściciel serwisu ITHINK jest nieznany.
Każdemu z serwisów dziennikarstwa obywatelskiego przyświeca idea „wyraź siebie”. Serwisy umożliwiają prezentowanie swoich opinii i poglądów oraz tworzenie amatorskich publikacji na łamach gazety internetowej przez ich użytkowników.

Serwisy skierowane są do osób, które chciałyby podzielić się swoimi opiniami i umiejętnościami dziennikarskimi oraz do osób, które czujnie obserwują swoje otoczenie i wychwytują ciekawe wydarzenia.

Wszystkie informacje i publikacje są wstępnie redagowane przez redaktorów. W serwisie alert.pl i Interia360 informacje są potwierdzone dołączonymi zdjęciami i filmikami. Często publikacje dotyczą własnych poglądów autora na temat aktualnych wydarzeń. Istotną informacją jest zastrzeżenie właścicieli serwisów iż nie ponoszą oni odpowiedzialności za prawdziwość zamieszczanych informacji. Na użytkowników jest nałożony obowiązek przestrzegania praw autorskich oraz zakaz umieszczania informacji, które mogą naruszyć prawa osób trzecich lub są niezgodne z dobrymi obyczajami.

Media niezależne

Mając na myśli termin „niezależne media” przede wszystkim nasuwa się pytanie, czy w państwie, które jest demokratyczne i bądź co bądź nie ma cenzury, istnieją media uzależnione np., od sił politycznych, czy ekonomicznych? W tej chwili w Polsce działa pokaźny sektor konkurujących ze sobą mediów publicznych, przede wszystkim elektronicznych, a także prywatnych, co z kolei sprzyja rozwojowi obiektywnego dziennikarstwa np.: Indymedia, Prawica.net, Wikinews, Centrum Informacji Anarchistycznej. Indymedia tworzy sieć zwyczajnych ludzi, aktywistów i organizacji zainteresowanych kreowaniem niezależnych mediów. Celem tego serwisu jest przekazanie informacji o istotnych zjawiskach społecznych i politycznych w sposób całkowicie spontaniczny i niekomercyjny. Polskie Indymedia tworzą: kolektyw redakcyjny i autorzy indywidualni. Prawica.net jest portalem publicystycznym, dyskusyjnym i informacyjnym. Podejmowane są tam także działania publiczne dla wyrażenia poglądów odbiorców. Informacje zamieszczane są przez grupę autorów blogów, a także przez zarejestrowanych czytelników. Centrum Informacji Anarchistycznej to serwis udostępniający wiadomości, ogłoszenia, publicystykę i inne artykuły. Wszystkie nadsyłane artykuły ocenia kolektyw redakcyjny. Portal Wikinews jest serwisem informacyjnym opartym na technologii WIKI, tzn., że każdy zarejestrowany i niezarejestrowany użytkownik może tworzyć i publikować artykuły, a także redagować już te zamieszczone.

Serwis informacyjny, który skierowany byłby do szerokiego grona odbiorców, naszym zdaniem, powinien dopuszczać istnienie wielu ideologii, wiele kategorii tematycznych, dawać możliwość wypowiedzenia się zgodnie z obowiązującymi zasadami, pozwalać na pewną swobodę w tworzeniu kategorii poruszanych i omawianych wątków. Stworzenie serwisu opiniotwórczego, wydaję nam się jak najbardziej możliwe. Mamy jednak wątpliwości, czy serwis ten nie sprzyjając gustom odbiorców, jednocześnie mógłby cieszyć się popularnością.

Źródła:

http://www.wp.pl/ ( 26.04.2009r.)
http://www.onet.pl/ ( 26.04.2009r.)
http://www.gazeta.pl/0,0.html ( 26.04.2009r.)
http://www.interia.pl/ ( 26.04.2009r.)
http://www.ithink.pl/ ( 26.04.2009r.)
http://interia360.pl/ ( 26.04.2009r.)
http://www.wiadomosci24.pl/ ( 26.04.2009r.)
http://www.alert24.pl/alert24/0,0.html ( 26.04.2009r.)
http://poland.indymedia.org/ ( 26.04.2009r.)
http://www.prawica.net/ ( 26.04.2009r.)
http://cia.bzzz.net/ ( 26.04.2009r.)
http://pl.wikinews.org/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna ( 26.04.2009r.)

Uzależnienia od komputera i Internetu

2009-04-24T12:04:00.006+02:00

W obecnych czasach mówiąc o uzależnieniu, nie mamy na myśli tylko i wyłącznie alkoholizmu i narkomanii. Coraz częściej zjawisko to dotyczy obszarów współczesności takich jak praca, zakupy, media. Chciałabym poruszyć temat uzależnienia od komputera i Internetu. Obecnie określa się, że ok. 20% użytkowników komputera uzależnia się, jednak można się spodziewać, że uzależnienie od nowych mediów może być zagrożeniem XXI wieku. Obok "uzależnienia od internetu" istnieją takie określenia jak: siecioholizm, cyberzależność, internetoholizm, infoholizm oraz uzależnienie od komputera. Uzależnienie to nabyta silna potrzeba wykonywania jakiejś czynności lub zażywania jakiejś substancji. Najczęściej kojarzy nam z tym drugim, dlatego pierwsze objawy uzależnienia od komputera i Internetu są ignorowane przez najbliższe otoczenie.
Konsekwencjami rozwoju techniki jest zmiana form spędzania czasu wolnego. Dzieci młodzież coraz rzadziej sięgają po książkę czy spędzają go na świeżym powietrzu. Czas wolny zdominowały gry komputerowe i przeglądanie stron internetowych. Nadmierne korzystanie z komputera, jak i z innych mediów przynosi negatywne skutki, m.in. przyczynia się do zanikania więzi rodzinnych i ogranicza siłę wpływów wychowawczych ze strony rodziców, szkodzi zdrowiu i negatywnie wpływa na ogólną sprawność fizyczną, dzieci i młodzież narażona jest na szkodliwe bodźce psychiczne, tj. przemoc, pornografia, wywołuje apatię oraz jest przyczyną lekceważenia obowiązków szkolnych i domowych. Negatywne skutki zdrowotne codziennego korzystania z komputera. to m.in. problemy ze wzrokiem, zespół "cieśni nadgarstka", zwyrodnienia kręgosłupa, padaczka komputerowa itd.
Rozwój uzależniania od Internetu postępuje dynamicznie i można go podzielić na następujące etapy:
• Pierwsza styczność i zafascynowanie Internetem. Dostrzeżenie bogactwa jego możliwości, odkrycie nowej rzeczywistości oraz wrażenie „braku granic”.
• Przekonanie się, że korzystanie z Internetu jest źródłem wypoczynku, relaksu oraz pomaga minimalizować napięcia, poczucia samotności itp.
• Korzystanie z Internetu staję się coraz bardziej systematyczne, a jego celem jest stabilizowanie własnych stanów emocjonalnych.
• Wzrastające wycofywanie się z kontaktów interpersonalnych, relacji z najbliższym otoczenie, zobojętnienie społeczne oraz odwrócenie się od świata realnego na rzecz kontaktów wirtualnych.
• Uczucie dyskomfortu i niezadowolenia w sytuacjach braku dostępu do Internetu
• Uwidacznianie się problemów społecznych, zdrowotnych, finansowych itp., które bez wątpienia są skutkiem korzystania z Internetu.
W momencie, gdy już dojdzie do uzależnienia niezbędna jest pomoc specjalisty, jednak do współczesnych zadań wychowawczych należy zapobieganie tym uzależnieniom. Wnikliwa obserwacja rodziców i wychowawców wydaje się być sposobem na uniknięcie takich sytuacji. Natomiast, aby rodzic mógł zauważyć i zdiagnozować pierwsze objawy uzależnienia od komputera czy Internetu, niezbędna jest jego świadomość i wiedza na ten temat. Dzieci i młodzież powinny korzystać z nowych mediów pod kontrolą dorosłych, bo świat, który oferuje Internet jest zbyt rozległy i niebezpieczny dla młodego odkrywcy. Zadaniem rodziców i wychowawców jest nauka umiejętnego korzystania z mediów. To, że komputer i Internet dają wiele możliwości jest niezaprzeczalne. Problem leży w właściwym wykorzystaniu tego, co nam oferują. Istotnym zagadnieniem jest organizacja czasu wolnego w rodzinie i środowisku lokalnym. Wzorce przekazywane przez rodziców mają kolosalne znaczenie. Mniej prawdopodobne będzie uzależnienie się dziecka, którego rodzina zapewnia mu atrakcyjne i różnorodne formy wykorzystania czasu wolnego. Rolą rodziców i wychowawców powinno być wskazywanie dziecku na wartości, jakie płyną z aktywnego i twórczego spędzania czasu wolnego – zabawy i gry na świeżym powietrzu, podróże, uczęszczanie do kina, teatru, na koncerty czy czytanie książek oraz ukazanie, że „realna” rzeczywistość jest o wiele ciekawsza i bardziej intrygująca niż ta „wirtualna”.

Źródło:
Urszula Parnicka, Szkodliwe uzależnienia, „Edukacja i Dialog” 2001, nr 3.
http://www.wychowawca.pl/miesiecznik/06-126/05.htm ( 24.04.2009r.)
http://siecioholizm.eu ( 24.04.2009 r.)

NASZE REFLEKSJE NA TEMAT REALIZOWANYCH ZAJĘĆ

2009-04-23T10:42:00.008+02:00

Jesteśmy studentkami V roku studiów zaocznych Pedagogiki na Uniwersytecie Gdańskim. Na potrzeby realizacji zajęć ćwiczeniowych z przedmiotu Media w Edukacji prowadzonych przez mgr Grzegorza Strunże opracowywałyśmy polecenia prowadzącego. Grupa nasza składała się z 6 osób w składzie: Agnieszka Bidzińska, która była koordynatorem, Paulina Dziuwe, Anna Szutkowska, Marta Gębka, Karolina Grzesiuk, Lucyna Reimann.
Naszym zadaniem było prowadzenie bloga pod adresem internetowym http://myomediachwedukacji.blogspot.com/ o tematyce związanej z rolą mediów w edukacji. Zadanie to realizowałyśmy na bieżąco w roku akademickim 2008/2009 na II semestrze. Naszym głównym zadaniem było umieszczanie informacji o mediach i ich znaczeniu w procesie edukacji i wychowania. Omówiłyśmy następujące tematy: Uzależnienia od komputera i Internetu, Siła reklamy w telewizji ,Kompetencje medialne jednostki we współczesnym świecie, Internet jako „nauczyciel”, Kultura popularna – masowa, Mass media w edukacji, Media a agresywne zachowania dzieci, Wartości wychowawczy mediów, Nowe i stare media - różnice, Wpływ przekazu medialnego na jednostkę ludzką, Media jako środowisko wychowawcze, Zagrożenia ze strony mass mediów, Wartości płynące z mass mediów, Sposoby oddziaływania mass mediów na odbiorcę.
Uważamy, iż forma ćwiczeń z przedmiotu „media w edukacji”, choć nietypowa, okazała się przełomowa. Po pierwsze zmieniła nasze zdanie dotyczące blogowania. Wcześniej blog głównie kojarzył nam się z internetowym pamiętnikiem, raczej o niedostrzegalnej wartości. Obecnie dostrzegamy możliwości jakie daje – chociażby publikowanie. Co więcej, poznałyśmy ciekawe zjawisko, jakim jest dziennikarstwo obywatelskie. Po drugie publikowanie w internecie uzmysłowiło nam wagę praw autorskich. Do tej pory internet wydawał nam się miejscem pozbawionym dbałości o prawa autorskie. Ponadto byłyśmy świadome, że media przekształciły proces i zasięg edukacji, jednak nie zdawałyśmy sobie do końca sprawy z tego, jakie możliwości niosą ze sobą nowe media. Uświadomiłyśmy sobie potrzebę edukowania nauczycieli i wychowawców, którym należy uzmysłowić potrzebę podążania z duchem czasów oraz wykorzystania szans, jakie daje komputeryzacja i internet.
Ponadto uważamy, iż ta forma zajęć jest ciekawą alternatywą w porównaniu do normalnych zajęć prowadzonych w formie wykładu. Rozwija umiejętności, pobudza kreatywność, angażuje do pracy całą grupę. Forma pracy zaproponowana na zajęciach motywowała każdego ze studentów do działania, ukazywała nowe techniki pracy. Dawała możliwość wykazania się każdemu z nas i co najważniejsze uzupełniła naszą wiedzę o ciekawe tematy, Jednakże zabiera sporo czasu oraz wymaga poświęceń na co studenci na V roku z racji wielu obowiązków nie za bardzo mogą sobie pozwolić, a co się z tym wiąże- nie są w stanie wykorzystać w pełni swoich możliwości.
Niewątpliwie jesteśmy społeczeństwem informacyjnym, wobec tego uważamy, ze taki przedmiot jak Media w Edukacji jest jak najbardziej pożądanym. W czasie odbywania kursu mogłyśmy zapoznać się także z możliwościami wykorzystania komputera, zarówno w toku tworzenia, jak i wykorzystania materiałów multimedialnych. Umiejętności tworzenia prezentacji, wykorzystanie programów narzędziowych, czy redagowania komunikatów medialnych, co współcześnie jest konieczne i przydatne w pracy pedagoga. Zwłaszcza, że współcześnie coraz młodsze pokolenia zasiadają przed komputerami, co stwarzać może pewne ryzyko dla nieukształtowanej jeszcze osobowości. Zatem dobrze przygotowany pedagog po takim kursie jest w stanie uzmysłowić już najmłodszym ile możliwości daje sam komputer, programy komputerowe, ukazać młodemu człowiekowi coś więcej niż tylko „gry komputerowe”.
Z perspektywy czasu uważamy, że każda z nas mogła o wiele bardziej się wykazać i zaangażować w przemyślenia na temat edukacyjnej roli mediów, gdyby przedmiot realizowany był na jednym z wcześniejszych semestrów.
Reasumując uważamy, że praca w grupie podzielona była sprawiedliwie. Każda z nas mogła wybrać i opisać temat związany z przedmiotem, podzielić się swoją opinią. Pomimo niektórych negatywnych odczuć, wzajemnie motywowałyśmy się do zamieszczania wpisów na blogu.

Autorzy: Anna Szutkowska, Paulina Dziuwe, Karolina Grzesiuk, Lucyna Reimann, Marta Gębka, Agnieszka Bidzińska

Siła reklamy telewizyjnej

2009-04-18T22:09:00.009+02:00

Reklamy tworzone są i emitowane po to, by wpływać na widzów, wzbudzać w nich chęć posiadania danego produktu. Dzieci oglądają reklamy przed programem i po obejrzanym filmie czy bajce. Bardzo chętnie pozostają przy telewizorze, aby je obejrzeć. Badania, jakie przeprowadziła Katedra Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego wykazały, że reklamy, obok filmów animowanych, są najbardziej lubianymi i najczęściej oglądanymi przez dzieci elementami programów telewizyjnych. Dzieci w wieku przedszkolnym nie są świadome istoty reklam, dopiero w wieku szkolnym zaczynają rozumieć, co jest ich celem.
Reklama promuje przyjmowanie konsumpcyjnej postawy, rozbudza łakomstwo; kształtuje postawę na "mieć". Dziecko zdobywa przekonanie o ważności coraz to lepszych, nowych rzeczy, czyniąc z tego ważną wartość życiową. Poprzez reklamę dziecko bardzo często zatraca swoją wartość. Reklama lansuje wzorce, dziecko naśladuje osoby widziane w reklamie, od sposobu ubierania czy mówienia. W grupie rówieśniczej posiadanie danej rzeczy reklamowanej w telewizji, bardzo często stanowi o jego pozycji społecznej. Nie wszyscy rodzice mogą sprostać „zadaniom" płynącym z telewizyjnych reklam, dzieci wywierają na rodziców nacisk i tak mogą rodzić się konflikty i spory między nimi. Konflikty te mogą się wzmacniać przez łatwowierność dziecka, które wierzy we wszystkie sugerowane przez reklamy zalety produktu. Dzieci odbierają reklamy bezkrytycznie i czasami rozczarowują się, gdy zakupiony produkt jest w rzeczywistości inny, niż obiecywała reklama. Czują się okłamane przez dorosłych.
Już od najmłodszych lat dzieci powinny być poddawane edukacji medialnej. Oprócz rodziny mogą pomóc również nauczyciele i pedagodzy rozbudzając i kształtując samoświadomość poczucia własnej wartości dziecka, ucząc zachowań asertywnych, a także przestrzegać przed przyjmowaniem stylu życia obecnego w reklamie.

Źródło:
http://www.vulcan.com.pl/eid/archiwum/1997/05/reklama.html, ( 18.04.2009r. godz. 20:00)
http://www.literka.pl/wplyw-reklamy-na-zachowanie-dziecka,artykul,14935.html
, (18.04.2009r. godz. 19:35)
http://www.we-dwoje.pl/files/Image/art_bonus_175/we_dwoje_1_6685.jpg ( 18.04.2009r. godz. 19:46)

Kompetencje medialne jednostki we wspólczesnym świecie.

2009-04-08T22:43:00.001+02:00

Nasze dotychczasowe wpisy na blogu dotyczące edukacji medialnej, mediów i ich funkcji, a także korzyści, czy zagrożenia płynące z ich korzystania oraz o niebagatelnym oddziaływaniu na jednostkę skłoniły mnie do zamieszczenia posta dotyczącego kompetencji medialnych.Jednym z istotnych dążeń współczesnej edukacji jest modelowanie kompetencji medialnych w społeczeństwie. Kompetencje te dadzą jednostce możliwość świadomego i efektywnego uczestnictwa w procesie edukacji szkolnej, jak również w edukacji permanentnej. Poza tym pozwolą przeciwdziałać zjawisku wyeliminowania z transformującego się społeczeństwa. Kompetencje medialne obejmują następujące obszary mediów: teorię mediów, język i komunikację medialną, odbiór komunikatów medialnych, korzystanie z mediów oraz tworzenie komunikatów medialnych. Nie jest moim zamiarem wymianianie wszystkich kompetencji, jednakże chciałabym zwrocić uwagę na te z pośrod nich, które wydają się istotne w codziennym korzystaniu z mediów przez nas samych, czy też nasze dzieci a dotyczą one odbioru przekazów medialnych oraz korzystania z mediów. Człowiek kompetentny w zakresie odbioru przekazów medialnych potrafi dostrzec mechanizmy psychologicznego odziaływania mediów na odbiorcę, jak również potrafi kontrolować swój kontakt z mediami, aby nie ulec nadmiernej nimi fascynacji, a tym samym uzależnieniom medialnym.Istotne jest także aby mieć świadomość, ze brak kompetencji medialnych naraża nas manipulację, dlatego też w tym zakresie edukacja medialna ma ważną rolę do spełnienia. A rola ta polega miedzy innymi na wykształceniu w dzieciach, już w wieku szkolnym, umiejętnosci interpretacji przekazów, krytycznego podejścia do przekazów, a takze wysuwania wniosków z dostępnych informacji. Nabyte kompetencje z zakresu korzystania z mediów umożliwiają formułowanie własnych sądów, opinii na dany temat,a wartościowanie dostępnych informacji pozwoli nam na radzenie sobie z nadmiarem przekazów medialnych.

Źródło: Strykowski W. - Kompetencje medialne: pojęcie, obszary, formy kształcenia [w]: Kompetencje medialne społeczeństwa wiedzy. Media a edukacja. red.W.Strykowski, W.Skrzydlewski. Poznań 2004

Internet jako „nauczyciel”

2009-03-31T09:53:00.006+02:00

Komputer dla dzieci i młodzieży jest bardzo ciekawym i interesującym narzędziem. Zazwyczaj bardzo lubią z niego korzystać, dlatego może on być bardzo wszechstronnie wykorzystywany w procesie nauczania i edukacji. Za jego pomocą uczniowie zdobywają takie umiejętności jak: poznawanie, poszukiwanie, analizowanie, ocenianie informacji, rozwiązywanie problemów, podejmowania decyzji, twórczości, komunikowania się z innymi.

Internet wszystkim jego użytkownikom zapewnia dostęp do wielkich zasobów wiedzy, do programów ogólnodostępnych, do samodzielnego docierania do wiedzy.

Komputer w procesie edukacji jest środkiem dydaktycznym. Za jego pomocą następują takie procesy jak: poznanie, przeżywanie, przekształcanie rzeczywistości.
Pozwala on na większą efektywność w nauczaniu, rozwija samokształcenie, wyrównuje szanse w dostępie do informacji, pozwala na komunikowanie się, wypowiadanie swojego zdania, uczestniczenie w dyskusjach.
Internet skierowany jest do nieograniczonej liczby użytkowników korzystających z niego w danym momencie, o każdym czaili z każdego miejsca. Pozwala na transmisje obrazu, dźwięku i tekstu .
Jednym z nowych sposobów edukacji jest edukacja na odległość, tzw. e-learning.
Daje ona możliwość uzupełnienia tradycyjnych form nauczania lub zrezygnowania nich. Z tej formy nauki może korzystać każdy, kto posiada komputer i Internet.
Jest to bardzo wygodna forma. Nie wychodząc z domu, korzystając w dowolnym czasie dopasowując go do własnego wolnego czasu. Nauczanie to daje także możliwość komunikowania się z innymi uczestnikami, oraz współpracy z nimi.
W ostatnim czasie ta forma nauki bardzo się rozpowszechniła. Korzystają z nich
uczelnie, szkoły, firmy prowadzące kursy.
Na początki funkcjonowania nauczania na odległość wykorzystując Internet, nauczanie to opierało się na kształceniu korespondencyjnym oraz umieszczaniem materiałów dydaktycznych na stronach www.
Następnie przekazywanie korespondencyjne zostało zamienione dostępnymi środkami informatycznymi pozwalając na szybki kontakt nauczyciela i ucznia.
Następną formą kontaktu stały się fora internetowe.

Źródła :

http://www.oeiizk.edu.pl/fizyka/bugajska/rada.pdf korzystano w dniu 30.03.2009

http://www.e-mentor.edu.pl/artykul_v2.php?numer=27&id=593 korzystano w dniu 30.03.2009

http://www.edukom.net/html/torun/referat.htm korzystano w dniu 30.03.2009

http://www.rc.fm/files/images/internet_7.jpg korzystano w dniu 30.03.2009

http://www.heroreklama.pl/adm/fotos/Image/Image/internet.jpg korzystano w dniu 30.03.2009

Kultura popularna – masowa

2009-03-27T14:17:00.006+01:00

Kultura masowa obejmuje upodobania, sposoby bycia, styl mas. Ma ona szeroki zasięg dzięki np.: telewizji, radiu, które zaliczają się m.in. do środków masowego przekazu. Współcześnie raczej używa się określenia „kultura popularna”, która określa to, co lubi wielu ludzi, czy zdecydowana ich większość.

Źródło: Denis McQuail, Teoria komunikowania masowego, Warszawa 2008, s. 76.

Kultura popularna pełni funkcję kompensacyjną, a zatem daje możliwość przeżywania zastępczych emocji. Umożliwia utrwalanie i przekazywanie następnym pokoleniom istotnych cech danej kultury. Pełni także funkcję integracyjną, czyli wytwarza poczucie wspólnoty. Do wytworów kultury popularnej zaliczyć można, m.in.: koncerty muzyki popularnej, czy igrzyska sportowe.

Źródło: Słownik pojęć i tekstów kultury, pod red. Ewy Szczęsnej, Warszawa 2002, s. 155.

Każdy dzień w życiu przynosi zmiany, jednak u każdego z nas przemiany te wyglądają inaczej. Nie jest tak, że wszyscy żyjemy na tym samym poziomie, że mamy równe szanse rozwoju – ten fakt jest zauważalny na co dzień. Zwłaszcza teraz w dobie kryzysu, który ja osobiście odczuwam... Jednak nie na temat kryzysu chciałybyśmy się wypowiadać, ale o szansie na „zadomowienie” się mediów w obszarze jakim jest szkoła, które są zachęcającą formą edukacji. Jak do dzisiaj pamiętamy zajęcia z informatyki, gdzie przy jednym komputerze siedziało co najmniej 5 osób. Zajęcia te były dla nas czymś nowym, ale ze względów technicznych nie mogłyśmy jakby pójść krok dalej. Dopiero następne roczniki miały to szczęście, iż mogły korzystać z nowszego sprzętu i poznawać bardziej złożone treści i wykorzystać je w praktyce. Współcześnie mamy możliwości, by wyrażać swoje myśli, poglądy przy wykorzystaniu mediów ,dzieje się to jednak najczęściej w zaciszu domowym. W szkołach edukacja przy wykorzystaniu mediów nie jest naszym zdaniem realizowana na takim poziomie w jaki mogłaby być. Być może wiąże się, to z niewystarczającym przygotowaniem nauczycieli. Jest ono niezbędne, by posiąść umiejętność selektywnego oraz aktywnego odbioru informacji, jak i również korzystnego wykorzystywania ich w procesie edukacji. Ponadto by opanować umiejętność posługiwania się Internetem i innymi wytworami kultury. Uważamy jednak , że z czasem się to zmieni i każdy uczeń będzie miał szansę za pośrednictwem mediów uczestniczyć w rzeczywistości szkolnej i nie tylko szkolnej, bowiem chociażby Internet jest niezbędnym ( jak dla nas) narzędziem pozwalającym się komunikować w sposób szybki, wygodny. Czy szkoła zaufa i bardziej się „otworzy”? Uważamy, że tak, ale jak wszystko wymaga to jednak czasu, aby opracować nowe programy edukacyjne... Ja już napisałyśmy w jednym z blogów: „ Nieumiejętność korzystania z mediów to współczesny analfabetyzm(...) ( J. Gajda, Media w edukacji, Kraków 2003, s. 66).

Autorzy: Agnieszka, Paulina.

Źródło:
1) J. Gajda, Media w edukacji, Wyższa Szkoła Pedagogiczna ZNP, Kraków 2003.

2) Kultura popularna + (nie)popularna szkoła = (popularna) edukacja 2.0? 27.03.2009r.

Kultura popularna Edukacja popularna

Masowość na ogół kojarzone jest w sposób negatywny. Często oznacza przeciętność.
Coś co jest skierowane do masy nie jest wyjątkowe, jest ogólnodostępne. Przekazem kultury są także media. Mają one wielką silę i wielki zasięg, za ich pośrednictwem można wiele zdziałać. Często stają się one nośnikiem informacji, ale mają też ogromny wpływ na kształtowanie się tzw. stylu, mody i trendu. Kultura medialna skierowana jest do szerokiego grona odbiorców przez co działa w sposób ujednolicenia wszystkich. Stają się oni zwyczajni i szarzy, bez własnego stylu. Przeciwnością kultury masowej jest kultura wyższego rzędu, która wymaga od odbiorcy włożenie wysiłku., własnej kreatywności pobudzenia. Skierowana jest dla ograniczonego grona odbiorców, którzy czym się wyróżniają i nie są przeciętni.
Kultura popularna odgrywa także duże znaczenie w procesie Edukacji.
Internet jako źródło informacji i jako narzędzie wykorzystywane w procesie edukacji ma szeroki wachlarz ofert do popisu. Dzięki niemu zdobywamy informacje, komunikujemy się, dzielimy się swoimi wytworami, tworzymy nowe, robimy zakupy, płacimy rachunki, często ułatwimy sobie życie. Tak więc w zależności od sposobu wykorzystania może on być wszechstronnie wykorzystywany w procesie edukacji.

Autor: Lucyna

Źródło:
1) http://www.eszkola.pl/forum/viewtopic.php?p=885
( 24.03.2009r.)
2)Kultura popularna + (nie)popularna szkoła = (popularna) edukacja 2.0? ( 24.03.2009r.).

O sukcesie mediatyzacji szkoły można byłoby powiedzieć, gdyby szkoła umożliwiając dostęp do nowoczesnych urządzeń jednocześnie kształtowała analityczne podejście do mediów oraz uczyła tworzenia komunikatów i konstruowania nowej kultury wiedzy. Co ważne proces zdobywania wiedzy nie powinien pojawiać się tylko i wyłącznie w klasie szkolnej, ale konieczna jest równoległa edukacja w wirtualnych serwisach szkolnych. Jenkins proponuje spełnić następujące warunki, aby powyższy plan mógł się urzeczywistnić:
- umożliwienie i przygotowanie każdego dziecka do bycia pełnoprawnym uczestnikiem społecznej, kulturowej, ekonomicznej i politycznej przyszłości społeczeństwa,
- umożliwienie każdemu dziecku prezentowania własnych poglądów na temat roli mediów w postrzeganiu świata,
- społeczne przygotowanie każdego dziecka do pojawiających się norm etycznych, które formują działalność dziecka jako medialnego twórcy i członka wirtualnych społeczności.
Aby edukacja zaczęła kształcić kreatywnych i aktywnych członków kultury i społeczeństwa, powinno się zainicjować następujące działania. Przede wszystkim należy popularyzować czynny udział w przestrzeni medialnej, który nie tylko służy swobodnej i autonomicznej analizie kultury, otaczającej rzeczywistości czy prezentowaniu własnych opinii, ale przede wszystkim może uczyć kooperacji poprzez czerpanie z tych samych źródeł, budowanie wspólnego miejsca w sieci, np. na forach dyskusyjnych czy portalach edukacyjnych, które są nastawione przede wszystkim na kooperację użytkowników, zachęcają nie tylko do korzystania z kopalni wiedzy, ale przede wszystkim do jej ciągłego uzupełniania – do własnego wkładu. Należy inspirować młodzież do współpracy oraz ukazywać jej pozytywne strony w procesie zdobywania wiedzy i kształtowania nowych jej zasobów. Warto mobilizować młodych ludzi do przedstawiania własnego stanowiska dotyczącego aktualnych wydarzeń, zagadnień politycznych, gospodarczych czy edukacyjnych. W klasie szkolnej nie każdy uczeń ma na to szansę. Szkoła powinna dążyć do wychowania samodzielnych i czynnych twórców m.in. poprzez negowanie pasywnego odbioru mediów oraz wskazywanie na możliwości jakie daje aktywne uczestniczenie w medialnej przestrzeni. Obok odrzucenia biernego odbioru, konieczna jest umiejętność selekcji, czyli podziału proponowanych treści na te, które są warte naszej uwagi oraz te, których nie można uznać za wartościowe. W edukacji XXI wieku szkoła nie powinna zamykać się na zasoby kultury popularnej. Czerpanie z jej źródeł może nie tylko zainteresować młodzież, ale uzupełnić braki tradycyjnej edukacji. Wydaje nam się, że szkoła XXI wieku nie powinna odwracać się od tego, co nowe, choć często niezgodne z jej oczekiwaniami. Jej zadaniem nie może być wywieranie nacisku na młodzież, by nie szła z duchem czasu i pozostała przy tradycyjnej edukacji, ale umiejętne wykorzystanie i ukierunkowanie zamiłowania, jakim młodzież obdarzyła nowe media.

Autorzy: Marta, Anna

Źródło:
Kultura popularna + (nie)popularna szkoła = (popularna) edukacja 2.0? ( 26.03.2009r.)

Podsumowując nasze wypociny ;) Przede wszystkim trzeba powiedzieć, że czas najwyższy zacząć promować działania w obliczu nadchodzących zmian, które pokażą, iż szkolnictwo nie powinno wciąż bać się i walczyć z Internetem, telewizją, technologią i nowymi mediami, ale przede wszystkim - umiejętnie je wykorzystać i pokazać, jak mogą pomagać w nauce i być świetnym polem do popisu dla zdolnej, i kreatywnej młodzieży. Czas najwyższy aby nauczyciele przestali bać się nowej technologii i zaczęli z niej korzystać. A jest z czego i na czym. Komputerów w szkołach jest pod dostatkiem, problemem jest to, że wykorzystywane są one jedynie na zajęciach z informatyki, poza lekcjami nie ma dostępu do sal. Zakładając, że nauczyciele z technologią nie mają problemów i że potrafią uczniom pokazać sens i cel zdobywania wiedzy, trzeba im pokazać nowe rozwiązania, narzędzia i projekty, np. Google dokumenty J. Nauczyciele powinni się przełamać i wdrażać elementy nowych mediów i technologii do edukacji. Trzeba się rozwijać...:)

Autor: Karolina

Literatura:
1)http://www.eszkola.pl/forum/viewtopic.php?p=885
2)Kultura popularna + (nie)popularna szkoła = (popularna) edukacja 2.0? –artykuł dostępny na stronie: http://pracownia54.blogspot.com/2008/10/kultura-popularna-niepopularna-szkoa.html
3) J. Gajda, Media w edukacji, Wyższa Szkoła Pedagogiczna ZNP, Kraków 2003.
4) Denis McQuail, Teoria komunikowania masowego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008.

Mass media w edukacji

2009-03-25T20:22:00.008+01:00

Media odgrywają znaczącą rolę w życiu społecznym. Współcześnie coraz większe znaczenie odgrywają także w edukacji. Są one głównym źródłem informacyjnym, za ich pośrednictwem dowiadujemy się o tym, co dzieje się w otaczającym nas świecie. Wpływają one także na postawy ludzkie, kształtują upodobania, a także wytyczają zakres naszych kontaktów z kulturą.

Mass media i zagrożenia edukacyjne wynikające z ich odbioru:

Po pierwsze będzie to przedstawianie przez media nieprawdziwej rzeczywistości, co ma na celu odwrócić uwagę społeczeństwa od innych naprawdę istotnych spraw. Ponadto wyolbrzymianie często mało istotnych informacji bez rzetelnej analizy omawianej sytuacji w społeczeństwie. Ludzie tak naprawdę są skłonni uwierzyć w większość inf. przekazywanych w mediach, co przyczynia się m.in. do tworzenia stereotypów, negatywnych opinii na temat ludzi medialnych i nie tylko. Kolejnym zagrożeniem jest prezentowanie agresywnych scen przemocy. Obserwuje się aprobatę dla programów prezentujących treści kryminalistyczne, gdzie przeciętny odbiorca może odczuć na własnej skórze dreszczyk emocji. Media ten fakt wykorzytują i chcąc utrzymać i pozyskać nowych odbiorców prześcigają się w pogoni za sensacją. Nie wspominając już o serialach...które współcześnie biją rekordy oglądalności, nie dając szans programom chociażby przyrodniczym, które ja osobiście chętnie oglądam.Zauważam tutaj zagrożenie dla najmłodszych odbiorców, którzy pozostawieni bez opieki poświęcają swój czas na oglądanie filmów, programów,reklam, które swym przekazem często manipulują młodego człowieka, wykorzystując jego naiwność,nieukształtowaną osobowość, wmawiając, iż to co się liczy w dzisiejszym świecie to spryt i duże pieniądze. Nie wspominając o nauce, o tym, że boagctwem jest wiedza, nauka, marzenia. Niewątpliwie media są niezbędne w życiu.Umożliwiają dostęp do informacji w sposób przyjemny oraz wygodny. Osobiście nie wyobrażam sobie bez nich życia. Jednak należy pamiętać o tym, że każda przyjemność kryje w sobie zagrożenia -media także, dlatego musimy z nich korzystać świadomie i z rozwagą. Uświadamiać zwłaszcza najmłodszych odbiorców, że nie wszystko, co widzimy w TV, czy przeglądając strony internetowe jest rzeczywiście takie piękne jak na załączonym obrazku.

Pomimo powyższych zagrożeń dostrzega się szanse i potrzebę na wykorzystywanie mass mediów w edukacji chociażby z tego względu, iż wrasta oferta programowa. To natomiast daje wszystkim zainteresowanym większe możliwości wybrania programów, które zaspokajają ich oczekiwania i potrzeby. Nikt z nas nie musi czuć się zmuszonym do tego, by w danym czasie słuchać bądź oglądać danego programu, bowiem mamy do wyboru wiele urządzeń, które rejestrują oraz odtwarzają określone treści.

"Dzięki mediom tworzy się globalne społeczeństwo informacyjne, w którym, człowiek powinien charakteryzować się umiejętnością selekcjonowania i przetwarzania informacji. Nieumiejętność korzystania z nich, to współczesny analfabetyzm" ( J.Gajda, Media w edukacji,Kraków 2003, s. 66).

Edukacja zatem powinna skupiać swoją uwagę na kulturze ogólnej. Oznacza, to, iż każdy z nas niezależnie od wieku, będzie musiał nauczyć się odnajdywać w sytuacjach nieprzewidywalnych, kompleksowych.

Życie każdego z nas jest czymś niepewnym, każdy dzień przynosi zmiany, niekiedy zmusza do podejmowania szybkich i zdecydowanych decyzji. Tak dzieje się w przypadku chociażby zmiany pracy, przekwalifikowania się, a dla tych którzy pracują możliwości dokształcania się. W przypadku takiej sytuacji niezbędna jest umiejętność korzystania z dostępnych informacji, a więc "wyrabianie selektywnego i krytycznego odbioru mediów" ( J.Gajda, Media w edukacji, Kraków 2003, s. 73). Selektywnego, a więc świadomego wyboru wiadomości, które są najbardziej istotne i które będziemy w stanie zrozumieć oraz zinterpretować. Aby osiągnąć te umiejętności można skorzystać z ofert jakie proponuje edukacja m.in są to.: techniki szybkiego notowania, czytania, wyszukiwania niezbędnych ifnormacji, a także korzystania z różnych jej źródeł.

Autorzy: Agnieszka, Anna

Źródło: Janusz Gajda, Media w edukacji, Wyższa Szkoła Pedagogiczna ZNP, Kraków 2003.

Media a agresywne zachowania dzieci

2009-03-22T16:46:00.008+01:00

Terminem „agresja” określa się działania, charakteryzujące się atakowaniem lub wrogością, spowodowane strachem, frustracją bądź pragnieniem wywołania tych stanów emocjonalnych u innych, bądź dążenie do lansowania własnych poglądów lub interesów.

Agresja może przybierać różne formy: od aktów fizycznych takich przemoc, gwałt do bardziej „subtelnych” – krzyk, agresja słowna, złośliwe zachowanie, gestykulacja.

Twórcy programów telewizyjnych w trosce o wysoką oglądalność starają się pokazywać wydarzenia wstrząsające, spektakularne, niezwykłe. To może powodować błędne wyobrażenie dziecka o rozpowszechnieniu przemocy w stosunkach międzyludzkich.

Dziecko może łatwo dojść do przekonania, że zachowania agresywne są normalne i powszechnie przyjęte, a przez to nie budzą poczucia winy. Wielokrotne oglądanie scen przemocy i krzywdy na początku wzrusza, z czasem jednak staje się obojętne.

Osoby, które oglądają przemoc w telewizji otrzymują wzory zachowania, które przez częste powtarzanie nabierają cech społecznego przyzwolenia. Stopień i częstość naśladowania tych wzorów zależą od sytuacji dziecka, jego wcześniejszych doświadczeń, przeżywanych frustracji i wzorów zachowania w bezpośrednim środowisku.

Gry komputerowe zawierające przemoc i okrucieństwo mają szczególnie duży wpływ ponieważ grający jest osobą aktywną, nie tylko ogląda zabijanie ale sam także zabija, ponadto zachowania agresywne kojarzone są z nagrodą. Stosowana przemoc pozwala na osiąganie sukcesów w grze, daje poczucie mocy i zwycięstwa, jest kojarzona z nagrodą i przyjemnością. Może dojść do rozmycia granicy miedzy dobrem a złem.

Oddziaływanie to jest tym silniejsze, im więcej czasu dziecko poświęca na oglądanie telewizji, im bardziej programy są nasycone obrazami przemocy.

źródło:22 marca 2009r.

http://szkoa37.blogsbp.pl/files/2009/01/stop10.jpg

http://images.google.pl/imgres?imgurl=http://www.echokatolickie.pl/upload/1228845155&imgrefurl=http://www.echokatolickie.pl/index.php%3Fstr%3D100%26id%3D932%26idd%3D11&usg=__WWSHr0QjALmGPZKMqEvlUHe2eNA=&h=800&w=542&sz=43&hl=pl&start=55&um=1&tbnid=1Ta8rjiTQrQSvM:&tbnh=143&tbnw=97&prev=/images%3Fq%3Dtelewizja%2Ba%2Bdzieci%26ndsp%3D18%26hl%3Dpl%26lr%3D%26sa%3DN%26start%3D54%26um%3D1

http://www.literka.pl/agresja-w-mass-mediach-skierowana-na-dzieci-i-młodzież,artykul, 6960.html

Wiesława Jazowska, Jadwiga Jarząbek Wpływ telewizji na zachowania dzieci i młodzieży w kontekście rosnącej przestępczości i przemocy w życiu codziennym;

http://stara.krobia.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=209&Itemid=52

Najpiękniejsze kwiaty

2009-03-21T11:55:00.000+01:00

Wartości wychowawczy mediów

2009-03-19T22:20:00.000+01:00

Wartość mediów zależy od zakresu i charakteru korzystania /czas, częstotliwość, pora, rodzaj, tematyka, charakter odbioru- aktywny, krytyczny/.
1. PEŁNIĄ ROLĘ INTEGRACYJNĄ – umacnianie i utrwalanie więzi emocjonalnej. /Mogą scalać rodzinę/Istnienie więzi wynika z faktu istnienia rodziny. W czasie oglądania wytwarza się grupowa więź, gdy wszyscy członkowie zastanawiają się nad wyborem programu, gdy łączą ich podobne zainteresowania, istnieje kompromis o dobór programu, gdy istnieje współprzeżywanie /porozumiewanie się podczas oglądania lub rozmowy po obejrzeniu.Gdy telewizja służy, żeby być razem.
2. FUNKCJA WYRÓWNUJĄCA /rola kompensująco – wyrównująca/ - uzupełniająca pewne braki np. brak instytucji kulturalnych /brak kina, teatru/.W środowisku rodzinnym – kompensują braki wykształcenia rodziców, wiedzy o świecie. Brak możliwości zwiedzania innych regionów kraju czy świata.
3. ROLA WSPOMAGAJĄCA – telewizja wspomaga poprzez dostarczanie wiedzy o świecie, zdobywanie różnych doświadczeń, rozbudzanie zainteresowań, źródło nowych doświadczeń. Może spełniać rolę w edukacji globalnej.

NOWE I STARE MEDIA - RÓŻNICE

2009-03-12T11:26:00.014+01:00

Manovich wskazuje, iż nowe media, to media analogowe skonwertowane do postaci cyfrowej, które można kopiować kilkakrotnie bez utraty jakości. Umożliwiają one nieograniczony dostęp do wszelkich danych. Są one interaktywne, a więc osoba z nich korzystająca wchodzi w interakcję z obiektem medialnym. Nowe media łączą w sobie techniki pozyskiwania, utrwalania, przetwarzania, przekazywania informacji, dźwięków, danych, obrazu, co pozwala na „bogatsze” wykorzystywanie urządzeń elektronicznych. Na nowe media składa się m.in.: Internet, gry komputerowe, witryny WWW, DVD, CD-ROM-y, książki elektroniczne, jak i również fotografie wykonane aparatem cyfrowym i umieszczane na CD-ROM-ach.
Nowe media można postrzegać jako wzbogacenie istniejącej palety mediów, ale zjawisko digitalizacji, czyli „ucyfrowienia” oraz konwergencji – zbieżność wszystkich istniejących postaci mediów, zauważalna w sferze ich organizacji, dystrybucji, odbioru i regulacji – mogą okazać się rewolucyjne. Istotą Internetu jako nowego medium jest to, że zawiera w sobie wszystkie stare media, czyli radio, film i telewizję.
Główne różnice wskazane przez Denisa McQuail’a między nowymi (Internet) i starych mediami (radio, film, telewizja) to:
- udostępnienie rozmów wielostronnych,
- umożliwienie jednoczesnego odbioru, modyfikacji i redystrybucji obiektów kultury,
- wydobywanie działania komunikacyjnego z granic narodu, z terytorialnych relacji przestrzennych,
- zapewnianie natychmiastowego kontaktu w skali globalnej,
- włączenie nowoczesnego/późno nowoczesnego podmiotu w maszynę podłączoną do sieci.
McQuail poszukując różnić między starymi a nowymi mediami koncentruje się na głównych rolach i relacjach w zakresie tradycyjnej instytucji medialnej, przede wszystkim te związane z autorstwem, publikacją, produkcją i dystrybucją oraz odbiorem. I tak w przypadku autorów pojawia się nowa możliwość - zamieszczanie publikacji na stronach WWW. Co ciekawe uwarunkowania publicznej ratyfikacji i rozgłosu jednak nie zmieniły się razem z nową technologią, prawdopodobnie trudniej jest zdobyć obszerny odbiór i powszechny rozgłos. Ciężko stać się słynnym w Internecie bez pomocy tradycyjnych mediów masowych.
Biorąc pod uwagę wydawców ich rola ulega przeobrażeniom. Nowe media otwierają drogę dla alternatywnych form publikacji i tworzą wyzwanie dla tradycyjnych wydawnictw. W publikacjach internetowych zauważa się tradycyjne funkcje wydawcy, czyli kontrolę dostępu, ingerencję redakcyjną i weryfikację autorstwa - jednak nie we wszystkich. Funkcje te są nadal konieczne w epoce obfitości i zróżnicowania form.
Co do roli odbiorcy i widowni, zmiany zmierzają w kierunku większej autonomii i równości wobec źródeł oraz w relacji dostawcy-źródła. Przedstawiciel widowni nie jest już częścią masy, natomiast albo członkiem samorządnie wybranej sieci albo specyficznej publiczności, albo jednostką. Aktywność widowni nastawia się na poszukiwanie, doradztwo i bardziej osobistą interakcję. W dalszym ciągu potwierdza się kontynuację masowej widowni, a po stronie odbiorców nadal istnieje konieczność selekcji i instrukcji ze strony redaktorów. Zwraca się uwagę iż obecnie odbiorca zmuszony jest do większej liczby wyborów, co więcej musi mieć większy zakres wiedzy na wstępie i wkładać więcej wysiłku w rozumienie znaczeń komunikacji.
Innym ważnym aspektem jest zacieranie się granic między , wydawcą, producentem, dystrybutorem, konsumentem i krytykiem przekazu. Znacznie trudniej jest także wytypować miejsce nowych mediów w kwestii posiadania i sprawowania władzy. Władza nie kontroluje i nie reguluje Internetu w taki sposób jak czyni to ze "starymi mediami". Wskazuje się także na znaczne osłabienie kontroli społecznej.

Źródło:
D. McQuail, Teoria komunikowania masowego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007
L.Manovich, Język nowych mediów, Wydawnictwo Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2006

Zdjęcie nr 1: markoff.pl/blog/2006/10/08/telewizor/ z dnia 12 marca 2009
Zdjęcie nr 2: http://www.se.pl/wydarzenia/swiat/teraz-zaatakuja-przez-internet_68828.html z dnia 12 marca 2009

Wpływ przekazu medialnego na jednostkę ludzką

2009-03-04T19:15:00.003+01:00

Istotę wpływu informacji czerpanych z otoczenia na funkcjonowanie człowieka badano na gruncie psychologii poznawczej. Traktuje ona jednostkę jako samodzielny podmiot przyjmujący postawę badawczą wobec rzeczywistości. Procesy psychiczne i zewnętrzne zachowanie człowieka zależą od informacji, które zostały zakodowane w jego pamięci, jak też od sygnałów płynących z otaczającego środowiska. Informacja jest materiałem nieustannie przetwarzanym przez jednostkę ludzką - dzięki niej może ona samodzielnie organizować wiedzę o świecie i o własnym działaniu. Można powiedzieć, że człowiek posiada dwa systemy sterowania: zewnętrzny i wewnętrzny. Badania psychologiczne dowiodły, że sterowanie zewnętrzne jest ważnym, a niejednokrotnie głównym determinantem zachowania. Co więcej, powstanie rozbieżności między informacjami zakodowanymi w strukturach poznawczych a informacjami znajdującymi się w środowisku rodzi siły motywacyjne i emocje (Kozielecki, 1980).
Obserwując ogromną popularność, jaką cieszą się mass media wśród młodych ludzi, możemy przyjąć, że odbiór przesyłanych tą drogą informacji nie pozostanie bez wpływu na ich emocje i zachowania.
Badania, prowadzone ostatnio przez Byrona Reevesa i Clifforda Nassa, dotyczące reagowania ludzi na media, zaowocowały interesującymi wnioskami. "Ludzkie reakcje pokazują, że media są czymś więcej niż tylko narzędziami. Media mogą wtargnąć w naszą przestrzeń osobistą, mogą posiadać osobowość, która pasuje do naszej, mogą być członkami zespołu i uaktywniać stereotypy związane z płcią. Media mogą wywoływać reakcje emocjonalne, wymagać koncentracji uwagi, zagrażać nam, wpływać na pamięć i zmieniać pojęcia tego, co naturalne. Media są pełnymi uczestnikami naszego świata społecznego i rzeczywistego" (Reeves, 2000, s. 294). Autorzy tych wniosków twierdzą, że zjawisko utożsamiania mediów z rzeczywistością następuje automatycznie, gdyż mózg ludzki nie posiada mechanizmu pozwalającego rozróżniać świat medialny od rzeczywistego. Człowiek nie jest ewolucyjnie przystosowany do XX-wiecznych technologii, gdyż przez całe tysiąclecia funkcjonował w świecie rzeczywistym, gdzie postrzegany przedmiot naprawdę był tym przedmiotem, a relacje społeczne mogły mieć miejsce tylko w kontakcie międzyludzkim. Stąd prezentacje medialne mogą wywoływać wszechogarniające wrażenie rzeczywistości, jeśli nie są poddane świadomej kontroli umysłu.

Źródło: http://www.wychowawca.pl/miesiecznik/6_114/05.htm (04.03.09)

Media jako środowisko wychowawcze

2009-03-02T17:58:00.003+01:00

Do masowych mediów oprócz komputera, prasy, radia, telewizji zaliczyć można
także plakat, film, płyty gramofonowe, książki, czasopisma, programy radiowe i telewizyjne,
portale internetowe. Media jako swoiste środowisko wychowawcze pełnią ważną rolę
społeczną, a można je scharakteryzować następująco:
• stanowią forum, na którym sprawy uznawane za powszechne mogą być prezentowane
i rozstrzygane;
• media to jeden z instrumentów władzy społecznej, mobilizacji i pobudzania
innowacyjności;
• stymulują rozwój ludzkiej cywilizacji w różnorodnych aspektach, szczególnie
symbolicznym czy normatywnym;
• środki masowe są dominującym źródłem kształtowania indywidualnej wyobraźni
poszczególnych jednostek żyjących w społeczeństwie,
• tworzą ważny i nieustannie rozwijający się sektor życia zbiorowego, nowy rodzaj
działalności jednostki;
• środki masowego przekazu to źródło publicznego systemu znaczeń, dostarcza
kryteriów i miar osądzania, co jest w wymiarze społecznym dopuszczalne.

W literaturze masowe media są różnie postrzegane i metaforycznie określane jako:
• okno na wydarzenia i przeżycia innych, które rozszerza ludzkie doznania i widzenie
świata, umożliwia poznanie tego, co dzieje się na świecie;
• zwierciadło wydarzeń, zakładające odbicie rzeczywistości, którego kąt i kierunek jest
określony przez dysponentów mediów (ograniczenie tego, co i jak widzimy);
• filtr selekcjonujący, przybliżający pewne wydarzenia, a inne eliminujący;
• drogowskaz, przewodnik, interpretator, wskazujący sposób i wydobywający sens
z wydarzeń, które są zaskakujące, zdumiewające, izolowane, sporadyczne;
• forum lub scena prezentacji informacji i idei dającej możliwość publicznej debaty
oraz dyskusji;
• ekran, co podkreśla, ze media dostarczając selektywnych informacji mogą oddzielić nas
od rzeczywistości i uczynić je narzędziem propagandy.

Media jako swoiste środowisko wychowawcze stają się źródłem wielorakich
informacji i wiadomości oraz różnorodnych przeżyć wywierających wpływ na rozwój
człowieka we wszystkich jego sferach. Przez wpływ rozumie się długotrwały proces, który
przejawia się w zmianach postaw, poglądów, ocen moralno-etycznych, estetycznych,
postaw wobec siebie i innych, umiejętności dokonywania wyborów (i związanej z nimi
odpowiedzialności za nie) oraz w samodzielności życiowej jednostki.
Można wymienić trzy rodzaje wpływu:

natychmiastowy, czyli bezpośredni,
wpływ odroczony, czyli kumulatywny,
oraz wpływ podświadomy.

Wpływ bezpośredni to natychmiastowe oddziaływanie konkretnego przekazu na odbiorcę, na jego emocje i intelekt. Wpływ ten wywierany jest przez filmy i różnorodne programy telewizyjne. Wpływ kumulatywny działa na zasadzie drążenia. Przekaz ów wywiera nieznaczny, prawie
nieuchwytny wpływ, który następnie się sumuje, kumuluje z oddziaływaniami
wcześniejszymi, np. obejrzanymi filmami, programami radiowo-telewizyjnymi itp. Wszystkie
te drogi oddziaływań powinny nosić miano cyklicznych. Zbliżony do kumulatywnego jest
wpływ podświadomy. Na początku ten ostatni nie jest uświadamiany. Widz, gracz czy
uczestnik odbiera bodźce płynące z zewnątrz, nie aprobuje ich wymowy. Z czasem jednak
jego opór maleje i zapomina o okolicznościach towarzyszących percepcji. Natomiast
napięcie uczuciowe i emocjonalne wywołane przez bohaterów i ich postawy trwa nadal
i oddziałuje.

Zagrożenia ze strony mass mediów

2009-03-02T16:59:00.004+01:00

Najbardziej podatne na negatywny wpływ mediów są dzieci. Do oddziaływań negatywnych można zaliczyć erotyzację wyobraźni, kształtowanie „postawy mieć", wzrost agresywności i wyobcowanie ze świata realnego.

Obraz ruchowy oddziałuje bardzo intensywnie. U młodego widza może to być porównane do stanu hipnozy. Aby powrócić do świata rzeczywistego niezbędna jest obecność osoby dorosłej. Następstwem korzystania z mediów jest kształtowanie orientacji wobec rzeczywistości, określanej jako „postawa mieć", którą charakteryzuje nastawienie na gromadzenie dóbr materialnych, w przeciwieństwie do „postawy być", czyli nastawienia na własny rozwój, poznawanie świata i działania pro społeczne. Ukazywanie ludzi bogatych w filmach i programach telewizyjnych, a także ogromna liczba reklam pokazywanych tak w telewizji, jak i w Internecie pobudza w dzieciach chęć posiadania. Dzieci identyfikują się z bohaterami reklam i kształtuje się w nich przekonanie, że bogactwo, uroda, siła, gromadzenie zabawek, słodyczy i innych przedmiotów jest najważniejszą w życiu sprawą. Przez wielogodzinne oglądanie telewizji niemal całkowicie znikają więzi rodzinne i możliwości oddziaływań wychowawczych ze strony rodziców. Konsekwencjami nadmiernego korzystania np z telewizji czy komputera są także zaburzenia somatyczne - skrzywienie kręgosłupa, wady postawy, zaburzenia układu nerwowego i metabolizmu, alergie. Szczególnie narażone na działanie mediów elektronicznych są receptory: wzroku, słuchu, oraz centralny system nerwowy. Dzieci przez wiele godzin przebywają w zamkniętym pomieszczeniu, rezygnują z ruchu i aktywnego wypoczynku na świeżym powietrzu, czują zmęczenie, zaniedbują obowiązki szkolne i domowe. Bardzo niebezpieczne mogą stać się gry komputerowe. Setki dzieci i młodych ludzi godzinami bawi się w zabijanie i rozrywanie przeciwników, słucha jęków ofiar i huku wybuchów, przyzwyczaja się do myślenia w kategoriach nie współdziałania, ale walki. Konsekwencją tego jest wzrost agresywności dzieci. Dzieci naśladują widziane na ekranie zachowania agresywne. Korzystanie z gier może doprowadzić do zawężenia zainteresowań czy nawet uzależnienia, a także negatywnych zmian w osobowości.

M. Braun-Gałkowska „Dziecko w świecie mediów”;

M. Braun-Gałkowska „Gry komputerowe a psychika dziecka”.

Wartości płynące z mass mediów

2009-03-02T12:54:00.003+01:00

Media realizują zadania wychowawcze w różny sposób, a mianowicie poprzez socjalizację, integrację, informowanie, wprowadzanie innowacji, zachowanie wartości kulturowych oraz tradycji, upowszechnianie wiedzy, udział w życiu gospodarczym, kształtowanie systemu wartości.
Za pomocą mass mediów dochodzi do interakcji nadawcy z odbiorcą. Ten rodzaj "kontaktu" może mieć zarówno pozytywny oddźwięk, ale także i negatywny, z którym spotykamy się na co dzień czytając prasę, słuchając radio, czy oglądając telewizję.

Janina Koblewska, "Szkoła i środki masowego oddziaływania", Warszawa 1967.

Sposoby oddziaływania mass mediów na odbiorcę

2009-03-02T12:16:00.007+01:00

Sposoby oddziaływania mass mediów na odbiorcę zależy m.in.: od tzw. czynników pośredniczących, do których zalicza się m.in.: postawy odbiorcy wobec mass mediów, cechy osobowe odbiorcy, kulturę, czas, sposób wychowania, oddziaływanie grupy odniesienia, przezywane interakcje.
Wyróżnia się KUMULATYWNY, PODŚWIADOMY, BEZPOŚREDNI charakter mass mediów mających wpływ na jednostkę. Wpływ podświadomy polega na swoistej penetracji psychiki za pomocą treści publikowanych w mass mediach. Rezultaty takiego wpływu można zauważyć we własnym życiu osobistym, chociażby w sposobach rozwiązywania problemów. Wpływ bezpośredni dotyczy sfery doznań emocjonalnych oraz intelektualnych, które powstają po odbiorze publikowanych treści. Mogą one się objawiać poprzez radość, śmiech, płacz. powyższe reakcje mogą pojawić się w trakcie oraz bezpośrednio po odbiorze treści. Ich wpływ jest relatywnie nietrwały. Zaś wpływ kumulatywny działa na zasadzie mechanizmów drążenia, a więc każdy program, jak i również tekst wywiera mały wpływ, który gromadzi się pod wpływem wcześniejszych informacji, powodując w psychice odbiorcy wyraźne zmiany.

Autorzy wpisu: Agnieszka,Anna.

Janina Koblewska, "Szkoła i środki masowego oddziaływania", Warszawa 1967.
Adam Lepa, "Pedagogika mass mediów", Łódź 2000.

Funkcje mediów

2009-02-26T09:18:00.001+01:00

Orientację w mechanizmach działania mediów oraz ich skuteczności ułatwia znajomość funkcji mass mediów. Najczęściej przypisuje się im następujące funkcje: informacyjną, edukacyjną, rozrywkową i opiniotwórczą. Oprócz tego wskazuje się często na rolę identyfikacyjną, socjalizacyjną, propagandową, kontroli społecznej, integracji społecznej, upowszechniania sztuki.

Funkcja informacyjna - polega na zaspokajaniu potrzeby i prawa człowieka do informowania i bycia informowanym. Jej realizowanie jest formą dialogu między nadawcą a odbiorcą. Odbiorca szuka w mediach informacji o wydarzeniach w kraju i na świecie, chce zaspokojenia swej ciekawości. Poszukuje wiadomości dotyczących polityki, gospodarki, kultury, własnych zainteresowań.

Funkcja opiniotwórcza - polega na kształtowaniu przez środki masowego przekazu opinii publicznej w różnych dziedzinach życia. Opinia publiczna to wspólny, zbiorowy sposób myślenia i odczuwania danej grupy społecznej, żyjącej w konkretnym miejscu i czasie. Ów wpływ mediów może być pozytywny, kiedy dają one szansę na włączenie się w problemy grup społecznych, uczestniczenie w akcjach pomocy czy nawiązywanie kontaktów z ludźmi w odległych miejscowościach, lub negatywny, gdy przybiera postać manipulowania uczuciami ludzi, wpływania na ich sposób myślenia i wartościowania.

Funkcja edukacyjna - jest realizowana poprzez przekazywanie i popularyzację wiedzy, np. przez przedstawianie najnowszych odkryć naukowych, prezentowanie dzieł sztuki, pokazywanie życia zwierząt i roślin.

Funkcja rozrywkowa - polega na oferowaniu odbiorcom przyjemności i odpoczynku. Muzyka, filmy, gry itp. przynoszą odprężenie, oderwanie od trudnych problemów, łatwy sposób wypoczynku. Homo ludens ma głęboko wpisaną w swoją psychikę potrzebę zabawy i rozrywki. Znaczna ilość wolnego czasu oraz ciągły rozwój środków masowego przekazu pozwalają tę potrzebę w dużym stopniu zaspokoić. Jednak „jałowa rozrywka" jest niebezpieczna, gdyż płytkie treści odwracają uwagę od istotnych spraw i prowadzą do ucieczki w krainę ułudy.

(MEDIA – uzależnienia fakty i mity, red. Iwona Niewiadomska, Lublin 2005)

Rozwój mediów

2009-02-25T21:48:00.004+01:00

Można wyróżnić 5 przełomów w historii rozwoju mediów:

PRZEŁOM PIERWSZY – powstanie szkoły i obrzędowości religijnej oraz powołanie instytucji świadczących usługi edukacyjne i religijne wiązało się z przyjęciem mowy jako głównego instrumentu nauczania i wychowania.

PRZEŁOM DRUGI – wprowadzenie i rozpowszechnienie pisma jako podstawowego źródła przekazu informacji.

PRZEŁOM TRZECI – wynalazek Gutenberga – druk – podstawowego źródła i nośnika wiedzy, a także przekazu informacji i wydarzeń. Druk zrewolucjonizował szkolnictwo i kulturę.

PRZEŁOM CZWARTY – wprowadzenie elektronicznych środków komunikowania masowego, które umożliwiając przekaz audiowizualny doprowadziły do przełomu w przekazywaniu wiedzy i rozpowszechnianiu kultury. Nastąpił intensywny rozwój telewizji satelitarnej, telewizji kablowej, powstają coraz doskonalsze urządzenia.

PRZEŁOM PIĄTY – trwa obecnie, największy i najistotniejszy przełom edukacyjny i kulturalny związany z komputerem, Internetem, telewizją cyfrową, telefonią komórkową

J. Bednarek, Wpływ multimediów na przemiany w kulturze [w:] M. Tanaś, Kultura i język mediów, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2007

Informacje wprowadzające w świat mass mediów

2009-02-24T17:46:00.006+01:00

"Mass media określa się jako ogół elektrycznych i elektronicznych sposobów odtwarzania, zapisywania i rozpowszechniania obrazów i dźwięków, które stosuje się w komunikowaniu masowym w celu zorganizowania odbioru indywidualnego lub zbiorowego"
(A. Kłoskowska, Kultura masowa, Warszawa 1980)

Klasyfikacja mass mediów

Wyróżnia się kilka klasyfikacji mass mediów. Pierwszy z nich jest dokonany ze względu na zaangażowanie odpowiedniego zmysłu w odbiorze treści.

I. Mass media dzielą się na:
a) wizualne - oddziałują na zmysł wzroku. Składa się na nie zarówno obraz dynamiczny, np. : film niedźwiękowy, oraz obraz statyczny, np.: fotografia, książki, znaczek pocztowy, prasa,
b) audialne - tworzy muzyka, słowo, hałas, cisza, a więc ten rodzaj mass mediów oddziałuje na zmysł słuchu. Do mediów audialnych zalicza się, m.in.: telefon, tasmę magnetofonową, płytę kompaktową oraz gramofonową,
c) audiowizualne - ten rodzaj mediów tworzy: słowo, muzyka, obraz, cisza, a więc w tej grupie mediów znajdują się te, które oddziałują na wzrok oraz słuch człowieka, np.: telewizja, film udźwiękowiony, przeźrocza udźwiękowione.
Multimedia są nową postacią mediów audiowizualnych, które łączą w sobie różne środki komunikowania, np.: obraz, tekst, wideo, animację, muzykę, narrację.

II. Druga klasyfikacja mass mediów bierze pod uwagę typ odbioru:
a) media odbierane w tłumie, np. plakat,
b) media odbierane głównie zbiorowo, np. telewizja,
c) media odbierane indywidualnie, np. fotografia, książka, prasa,
d) media odbierane indywidualnie, bądź zbiorowo, np. taśma magnetofonowa, radio.

Podstawą kolejnej klasyfikacji jest możliwość dokonywania selekcji wobec treści publikowanych w mediach. Wyróżnia się wówczas cztery grupy mediów:

a)media, które ułatwiają selektywny odbiór emitowanych treści, należą do nich wideo, książka, prasa;

b)media, które wprawdzie mogą być przedmiotem selekcji, skłaniają jednak do odbioru ciągłego; są to telewizja, radio;

c)medium masowe, które zapewnia wyłącznie selekcję wstępną, jest nim film wyświetlany w kinie;

d)mass media funkcjonujące poza możliwością selekcji ze strony odbiorcy, zalicza się do nich: ulotkę, plakat.

Adam Lepa, "Pedagogika mass mediów", Łódź 2000.

2009-02-21T10:00:00.004+01:00

Witamy Wszystkich w świecie edukacji medialnej.
Blog ten utworzyłyśmy celem zgłębiania wiedzy o edukacji medialnej XXI wieku i zrealizowania zadań programowych (w tym oczekiwań wykładowcy:) )

Zdjęcie ze strony:http:http://images.google.pl/images?hl=pl&lr=&um=1&q=zdj%C4%99cia+medi%C3%B3w&sa=N&start=840&ndsp=20 ( 27.04.2009r.)